Rywalizacja czy współpraca – jaka jest nasza natura?

W czasie weekendu wybraliśmy się ze znajomymi nad jezioro z psami. Rzucaliśmy im patyki, a ona je z powrotem przynosiły. Raz rzuciliśmy wielką gałąź, leżącą na brzegu. Pierwszy pies popłynął po nią i zaczął holować, zaraz dołączył do niego drugi. Między nami rozbrzmiały dwa komentarze.

Jedni mówili: „Ale współpraca!”

Inni odpowiadali: „Coś ty rywalizują?”

Kolejni: „No jasne, kto silniejszy!”

I mam taką refleksję, iż kiedyś kiedyś podobna sytuacja wydarzyła się w ludzkości na dużą skalę. Część zinterpretowała działanie dwóch czy grupy osób jako współpraca. Część powiedziała, że to z chęci walki. I podług tej interpretacji zaczęli działać: rywalizować lub współpracować. Z wszelkimi tego konsekwencjami. Budowaniem systemów, organizacji, szkół w oparciu o rywalizację lub w oparciu o współpracę. I każdy miał swoją rację, bo każdy wierzył w coś innego.

Dlatego jednym z ważniejszych zadań dla liderów, szefów, rodziców jest weryfikacja przekonań, na których wyrastaliśmy. Sprawdzenie co służy a co nie służy mojemu i innych poczuciu szczęścia, spełnienia, pełni. Czy bardziej służy mi przekonanie, iż współpraca jest w naturze człowieka czy jednak rywalizacja jest głównym motorem działania?


Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s